Route 66 "The Mother Road", "The Main Street of America" en "The Will Rogers Highway". De beroemdste en bekendste weg van de Verenigde Staten, misschien wel van de wereld en toch komt hij op geen enkele landkaart meer voor. Van de gehele route 2.448 mile is toch nog 85% berijdbaar. Op enkele punten langs de route kun je de welbekende "route 66 signs" zien, die overigens niet door de overheid zijn herplaatst maar door privé organisaties. Maar een groot deel van de route is onherkenbaar of ligt verscholen tussen de woestijn vegetatie langs de Interstates.  In 1925 werd door het Congres een wet goedgekeurd om nationale highways te bouwen, wegen die meerdere staten doorkruisten en door de regering gebouwd en onderhouden werden. In 1926 kreeg de geplande route Chicago- Los Angeles highway nummer 66, de eerste nationale oost- west verbinding. Opzet was om de bestaande lokale wegen die door de meeste dorpen en steden liepen met elkaar te verbinden tot een 2.400 mile lange weg. Er werden zoveel mogelijk dorpen met elkaar verbonden om het geïsoleerde platte land aan te sluiten op een verbinding met twee belangrijke steden. De veranderende economie en samenleving in die tijd vroeg om een andere aanpak op het gebied van transport. Producten geproduceerd op het platte land waren nodig in de steeds sneller groeiende steden in het oosten en westen van de V.S.  In 1926 was slechts 800 mile van de weg geasfalteerd. Vanaf 1933 tot 1938 werden duizenden werkelozen te werk gesteld om de gehele route te asfalteren. Tijdens de tweede wereldoorlog werd er dankbaar gebruik gemaakt van de snelle verbinding tussen de trainingskampen in het mid-westen en de marine basissen aan de westkust. Na de oorlog werden de Amerikanen mobieler. Steeds meer mensen konden zich dankzij een goed florerende economie een auto aanschaffen.  Duizenden soldaten, die hun militaire opleiding in de warme zuidelijke staten hadden gehad, trokken definitief naar deze streken om de barkoude winters van het noord-oosten te ontlopen en te genieten van de "barbecue culture" in het westen en zuid-westen. Door de toenemende drukte op en rond Route 66 was er steeds meer vraag naar overnachting, benzine, auto reparatie en winkels. Een nieuw begrip uit die tijd zijn de Motels. De reizigers uit die tijd hadden geen behoefte aan luxe dure hotels. De Motels waren eenvoudig, goedkoop en ideaal voor de reizende die een slaapplek zocht voor één nacht. Langs de gehele weg werden motels, benzine stations, garages en winkels gebouwd speciaal afgestemd op de behoefte van de weggebruikers, waarvoor de term "roadside architecture" wordt bedacht. Begin jaren 60 toen televisie zijn intrede deed in de Amerikaanse huiskamers kreeg de weg nog meer bekendheid door de televisieserie "Route 66".  Route 66 kun je niet vergelijken met een moderne snelweg. Veel stukken waren zelfs erg gevaarlijk. De éénbaansweg was op sommige plaatsen zo smal ( 2.40 meter ) dat twee auto's amper konden passeren. Door de grote toename van het vrachtverkeer werden smalle bochtige gedeelten levensgevaarlijk. Route 66 stond bekend als "Bloody 66" in Missouri en als "Camino de la Muerte" in Arizona. Door de steeds langer wordende files en de toenemende aantallen verkeersslachtoffers werd begin jaren 70 begonnen met het aanleggen van moderne 4 baans interstate highways die de gehele route in 1984 vervingen. Route 66 is een weg met een willekeurig nummer dat later legendarisch werd. De weg heeft ervoor gezorgd dat de "American dream" werkelijkheid werd.  De weg is officieel verdwenen maar zal wel altijd levend blijven als  "The Mother Road". Route 66 facts:    Lengte totale route  2448 mile 3.940 kilometer.  Doorkruist 8 staten:  Illinois, Missouri, Kansas, Oklahoma, Texas, New Mexico, Arizona, California.  Doorkruist  3 tijdzones, Central, Mountain, Pacific.   Is vervangen door highways: i-55, i-44, i-40, i-15 en i-10  In Victorville, Californie ligt het Route 66 Museum.  Route 66 was de eerste highway, van zo'n lengte,die geheel was geasfal-teerd.      Omschrijving van de route in:   Arizona,  Californie,  New Mexico.